papież zmienił zdanie w tej kwestii, zezwalając na podpisanie zawieszenia broni. Rozejm wszedł w życie w czerwcu 1461 roku na okres trzech lat.
Gdy Skanderbeg stacjonował już na terenie Włoch, Pius II nakazał wojskom weneckim strzeżenie albańskiego wybrzeża.
Przebieg bitwy Początki 17 września 1460 roku Skanderbeg wysłał 500 żołnierzy kawalerii do Barletty. W tym czasie Andegawenowie kontrolowali już prawie cały kraj poza większymi miastami, jak Neapol, Kapua, Aversa, Gaeta, Troia i Barletta. Oblężony król Ferdynand I przygotował plan kontrofensywy oraz powierzył dowództwo Robertowi del Balzo Orsiniemu nad swoją 7-tysięczną armią. W tym czasie wojska Skanderbega zdążyły przybyć królowi na pomoc. Król Neapolu poinformował Franciszka I Sforzę o pustoszeniu Apulii przez wojska albańskie, zaniepokoiło to Andegawenów i skłoniło Giovanniego Orsiniego do próby powstrzymania działań albańskich wojsk; ich działaniami szczególnie zaskoczony był René I Andegaweński.
Korespondencje Orsiniego i Skanderbega Giovanni Antonio Orsini był księciem Tarentu, podziwiał działania wojenne Skanderbega na terenie Włoch.