na całej długości łodygi podobnej średnicy, rzadko zwęża się ona w górnej części). Łodygi są dęte, z szerokim centralnym przewodem powietrznym, zajmującym min. 4/5 średnicy, zielone, gładkie, biało prążkowane, z 10-30 płaskimi żeberkami. Łodygi mają długie międzywęźla. Z węzłów czasem wyrastają w nieregularnych, rzadziej regularnych okółkach boczne rozgałęzienia. Pierwsze międzywęźla pędów bocznych są krótsze od pochwy, którą przebijają. Odgałęzienia boczne mają 4–7 kantów. Liście Wyrastają z węzłów zrośnięte w tutkowate pochwy, które otulają łodygę w węzłach, ściśle do niej przylegając. Pochwy są długie na 1 cm, połyskująco zielone (tylko pochwy w dolnej części pędu bywają czarniawe). Pochwy liściowe zwieńczone są ząbkami trójkątnie lancetowatymi, wolnymi, rzadziej są one zrośnięte parami. Ząbki są czarne i wąsko, biało obrzeżone, długie na 3-4 mm. Ząbków jest 15-30. Pochwy liściowe na bocznych odgałęzieniach są luźno przylegające. Kłos zarodnionośny Powstaje na szczycie łodygi. Jest zaokrąglony na szczycie, rzadziej krótko zaostrzony. Oś kłosa jest dęta. Kłos tworzą wyrastające w ciasnych okółkach tarczowato zakończone liście zarodnionośne. Pod nimi znajduje się po kilka workowatych zarodni wytwarzających liczne zarodniki, zaopatrzone w taśmowate wyrostki (haptery).