Podstawową formą organizacyjną „Akcji” we Francji, Belgii i Holandii, działającej jako Polska Organizacja Walki o Niepodległość była pięcioosobowa sekcja. Sekcje w jednej miejscowości stanowiły placówki, które tworzyły okręgi. „Akcja” strukturalnie podzielona była na dwie grupy: nieokupowaną część Francji („Południe”, „Dół”) oraz część Francji zajętą przez Niemców, Belgię i Holandię („Północ”, „Góra”). Na terenie nieokupowanej Francji działano półlegalnie, wykorzystując polskie organizacje tolerowane przez rząd Vichy, wydawano nawet polskie gazety o łącznym nakładzie ok. 25 tys. egz. Ogółem, we wrześniu 1942 roku POWN miała ok. 60 placówek w 6 okręgach oraz ok. 600 zaprzysiężonych członków. Na terenie Danii (Skandynawii) działalność Akcji oparto na przedsięwzięciach w środowisku polskich żołnierzy oraz Polaków – robotników zatrudnionych przez Niemców, zwłaszcza w oparciu o Tajną Organizację Polską.

Ze względu na inicjatorów (opanowane przez ludowców ministerstwa: MSW oraz MSWojsk./MON) oraz oparcie działalności w części na strukturach PPS w północnej Francji, także działalności przeważnie w środowiskach robotniczych, „Akcja” działająca we Francji pod szyldem POWN nie była całkowicie apolityczna.