Pod koniec 1795 roku rezerwy srebrnego kruszcu na monety zaczęły się kończyć. Wpłynęło to na spadek liczby wybijanych monet, w tym jednodolarówek. W 1795 roku dolarów Flowing Hair i Draped Bust wybito łącznie ponad 200 000 sztuk. W 1796 roku wybito tylko 79 920 sztuk monet o nominale jednego dolara. W następnym roku liczba ta spadła do 7776 sztuk. W 1796 roku rząd Stanów Zjednoczonych zarządził poprawę wizerunków amerykańskich monet. Wynikało to z chęci dorówania standardom europejskim, gdzie na monetach coraz częściej na rewersach pojawiały się herby państwowe. W tym celu wykorzystano projekt Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych projektu Roberta Scota i na rewersie umieszczono tzw. Heraldic Eagle.

W celu umożliwienia dalszej, sprawnej pracy mennicy w 1797 roku Jefferson dostarczył do jej dyspozycji 300 hiszpańskich dolarów, a w następnym roku sam dyrektor mennicy postanowił przekazać do rezerw mennicy prywatny depozyt, ponad 9000 srebrnych koron francuskich. Zwiększenie emisji dolarów Draped Bust w latach 1798–1799 zwiększyło ilość pieniądza na rynku, co doprowadziło to sytuacji, w której amerykańscy handlarze zaczęli wykorzystywać rodzimy pieniądz do płatności zagranicznych, zamiast hiszpańskich dolarów.