Zapobiegało to kradzieży, a także pozwalało na bardziej zwarte przechowywanie rowerów po załadowaniu na ciężarówki lub wagony.

Rower fabrycznie malowano na satynową czerń, z wyjątkiem części chromowanych lub niklowanych. Przez cały okres eksploatacji rower był często przemalowywany, w tym chromowane i niklowane części aby zapobiec błyszczeniu. Preferowanym kolorem był czarny, ale niektóre dowody wskazują, że był on również pomalowany w odpowiednie maskowanie. Rower w oryginalnym, fabrycznym malowaniu na czarno był rzadkością. Miał wybite dane producenta, numer seryjny i datę produkcji a części dostarczane przez inne specjalistyczne firmy, takie jak układ hamulcowy, posiadały własne oznaczenia stemplowe. Wiele części było oznaczonych stemplem patentu Rzeszy Niemieckiej.

Łańcuch był prosty i nie miał zamontowanej osłony, co było prawdopodobnie spowodowane ułatwieniem konserwacji, zmniejszeniem wagi i kosztów. Jest również prawdopodobne, że pominięcie tego elementu miało zapobiec zatykaniu łańcucha przez śmieci. Siodełko wsparte na prostych sprężynach śrubowych było wykonane ze skóry, elastycznego płótna, gumy lub filcu pokrytego olejakowym płótnem. Rower wyposażony był w pełne błotniki z przodu i z tyłu, które były półkuliste (widok w przekroju) i miały zwijane krawędzie dla wytrzymałości.