W późniejszym czasie wytwarzano je z cieńszego metalu i miały wytłoczone grzbiety wzmacniające z każdej strony. Pomiędzy tylnym błotnikiem a dolnym słupkiem znajdowała się odpowiednio ukształtowana trójkątna sakwa na narzędzia, wykonana ze skóry lub sprasowanej tektury i przymocowana do roweru za pomocą trzech pasków.
Rower musiał spełniać wymogi niemieckich przepisów ruchu drogowego z 1937 roku, więc posiadał przedni hamulec, dzwonek, oświetlenie z przodu, odblaski w pedałach i czerwony odblask z tyłu. Posiadał solidny przedni hamulec obsługiwany za pomocą drążka z dużą gumową podkładką, który działał bezpośrednio na wierzch przedniej opony. Było to dość nieefektywne i zwykle używane tylko przy niskich prędkościach oraz podczas chodzenia z rowerem. Opony były gumowe i pneumatyczne. Główny hamulec znajdował się w piaście tylnego koła i był obsługiwany przez pedałowanie do tyłu.