Llywelyn ap Iorwerth, zwany Wielkim (zm. 11 kwietnia 1240 w Aberconwy, w Walii) – książę Walii, uważany za najwybitniejszego walijskiego władcę.

Biografia Llywelyn urodził się w rodzie panującym w królestwie Gwynedd. Jego ojcem był Iorwerth Drwyndwn, książę Gwynedd, zaś dziadem Owain ap Gruffudd, który panował jako król. Jako dziecko Llywelyn został wygnany przez swego wuja Dafydda z Gwynedd. Po kilku latach, w 1194 roku, powrócił i obalił władzę wuja. Do 1202 roku udało mu się opanować cała północną Walię.

W 1205 roku poślubił Joannę, nieślubną córkę króla Anglii Jana bez Ziemi. Nie powstrzymało to jednak Jana od najazdu Walii w 1211 roku i opanowania większości Gwynedd. Llywelynowi udało się odzyskać utracone ziemię, sprzymierzając się z angielskimi baronami.

mały|Walia ok. 1217 r. Żółty: obszary rządzone bezpośrednio przez Llywelyna; szary: obszary rządzone przez książąt-klientów Llywelyna; zielony: anglo-normańskie posiadłości. Nowy król Anglii Henryk III uznał początkowo władzę Llywelyna nad Walią, jednak do 1223 ograniczył jego bezpośrednią władzę do północnej części kraju.