Otrzymali oni również wszelkie przywileje, w tym posiadanie dóbr, immunitet od wszelkich roszczeń świeckich, zwolnienie od wszystkich obciążeń, „którym podlegał lud w Pomorzu”, z zastrzeżeniem obowiązku utrzymywania zamków krajowych i głównych mostów oraz zapewnienia obrony kraju w granicach. Zanim jednak biskupswo zostało przeniesione z Wolina do Kamienia biskup początkowo przebywał on na wyspie Uznam lub w Usedomie, a dopiero następnie od 1175 roku siedzibą biskupstwa stał się Kamień Pomorski. Formalne przeniesienie stolicy biskupiej nastąpiło na mocy bulli Ex iniuncta nobis a Deo papieża Klemensa III 25 lutego 1188 roku. Od tej pory diecezja nazywana jest biskupstwem kamieńskim.
Terytorium Granice biskupstwa ciągnęły się od dolnej Reknicy na zachodzie, po Łebę na wschodzie. Obejmowały także wąski pas ziem położonych nad Bałtykiem. Na zachodzie były to grody: Trzebudzice, Dymin, Choćków, Wołogoszcz, Szczytno oraz Groźwin. Przy ujściu Odry były Szczecin i Kamień, a także wyspy Uznam i Wolin. Na wschodzie Pyrzyce, Stargard z wsiami i przynależnościami, Kołobrzeg z warzelnią soli i cłem, targiem, karczmą, aż po rzekę Łebę.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dawne polskie diecezje katolickie Kategoria:Historia Pomorza Zachodniego Kategoria:Historia Wolina Kategoria:Chrześcijaństwo w Wolinie