Po rozwiązaniu Armii Krajowej pozostał w konspiracji, to samo zalecił swoim podwładnym. Doprowadził do powstania w okolicach Przasnysza Samoobrony Społecznej (SOS), w której zorganizował zarówno placówki terenowe, jak i oddziały zbrojne. W późniejszym czasie na podległych mu terenach stworzył Inspektorat Mazowiecki Ruchu Oporu Armii Krajowej. Dzięki jego aktywności organizacja nawiązała kontakt z władzami polskimi w Londynie. Drogą radiową przekazywał informacje dotyczące sytuacji w Polsce. Przygotował instrukcję funkcjonowania ROAK jako konspiracyjnej organizacji wojskowej działającej na trzech płaszczyznach: walki zbrojnej, wywiadowczej i samopomocowej.
Starał się stworzyć konspirację wojskową nie mającą związków z nurtem poakowskim oraz z nurtem obozu narodowego. Było to bardzo utrudnione z uwagi na problemy kadrowe oraz brak źródeł finansowania. Wobec tych trudności i działalności Urzędu Bezpieczeństwa zdecydował się zaprzestanie działalności na Mazowszu i o przeniesieniu się na Ziemie Odzyskane. W sierpniu 1945 r. podjął pracę w Zakładach Przemysłu Arsenowego w Złotym Stoku. W maju lub czerwcu 1946 r. został aresztowany pod zarzutem kontaktów z oficerami obcych wywiadów. Po miesiącu został zwolniony z braku dowodów. Przeniósł się do Brzegu Dolnego, gdzie znalazł zatrudnienie w zakładach „Rokita”. 27 sierpnia 1948 r.