Idąc za radą Antonína Dvořáka, około 1902 r. Sinigaglia zaczął zbierać ludowe pieśni ze wzgórz Cavoretto, wykorzystując po raz pierwszy niektóre z nich w Tańcach piemonckich op. 31. Łącznie na przestrzeni lat zebrał ponad 500 piemonckich melodii, które były wciąż śpiewane przez ludność. W jego biografii, zwłaszcza po pierwszej wojnie światowej, jest wiele luk, z czasem coraz mniej komponował, poświęcając się zgłębianiu swoich badań nad melodiami ludowymi. Po wprowadzeniu we Włoszech w 1938 r. przepisów rasowych utwory żydowskich kompozytorów nie mogły już być wykonywane ani publikowane.
Sinigaglia jest także pionierem eksploracji Dolomitów. W jego czasach Alpy były w większości przebadane, a ich szczyty zdobyte, ale niższe od nich Dolomity były przez alpinistów uważane za góry gorszego rodzaju, w związku z czym znajdowały się w nim niezdobyte szczyty. Sinigaglia zdobył niektóre ze szczytów jako pierwszy, a także wyznaczył nowe drogi na część innych gór.
Po aresztowaniu przez policję w turyńskim szpitalu, gdzie próbował schronić się