Eumenes II Filadelfos Soter (ur. ?, zm. 159 p.n.e.) – król (basileus) Pergamonu panujący od 197 p.n.e., z dynastii Attalidów, syn Attalosa I Sotera, brat Attalosa II Filadelfosa, ojciec Attalosa III Filometora i Aristonikosa.

Rządy Wojna z Syrią Antiocha III Wraz z tronem odziedziczył po ojcu przyjaźń Rzymu, szczególnie cenną w obliczu konfrontacji z Antiochem III Wielkim. Władca Syrii, nie chcąc drażnić Rzymian, w pierwszej fazie działań omijał posiadłości Eumenesa na terenie Anatolii, kiedy jednak konflikt z Rzymem przerodził się w otwartą wojnę, a Eumenes przyłączył się ze swoją flotą do Rzymian, Antioch Wielki wykorzystując nieobecność Eumenesa wtargnął do jego królestwa, zmuszając go do pośpiesznego powrotu. Antioch zajął nabytki zmarłego Attalosa I, pozostawiając Eumenesowi tylko pierwotne terytorium Pergamonu. W 189 p.n.e. Eumenes walnie się przyczynił do klęski Antiocha Wielkiego pod Magnezją, uderzając na czele swej jazdy na prawe skrzydło armii syryjskiej. Rzymianie, nie gotowi jeszcze do bezpośredniego zarządzania w Azji Mniejszej, sowicie wynagrodzili swego sprzymierzeńca – w wyniku zawartego w 188 p.n.e. pokoju w Apamei Eumenes otrzymał Chersonez Tracki, Frygię, Myzję, Lidię, Likaonię, Pizydię i Pamfilię, a także Efez, lecz ten został przez Attalidów uznany miastem wolnym.