Franciszek Janicki (ur. w 1903 w Pułtusku, zamordowany w Pomiechówku w 1943) – piłsudczyk, leśnik, obrońca Kampinosu, oficer Armii Krajowej.
Życiorys Pochodził z rodziny o tradycjach patriotycznych – dziadek, Feliks Janicki (1837–1923), był uczestnikiem powstania styczniowego, stryj, Franciszek Janicki (1881–1941), uczestniczył w wojnie bolszewickiej, brat, Marian Janicki (1900–1940), został zamordowany przez NKWD w Katyniu. Syn Konstantego i Eleonory z d. Kowalskiej. Był piłsudczykiem. Jako 17-letni chłopak, ochotnik, walczył pod Kijowem w czasie wojny bolszewickiej. W czasie II wojny światowej też wyruszył jako ochotnik, dotarł do Serocka, gdzie w pobliskim Stanisławowie dziadek dowiedział się o jego wyprawie i kazał mu wrócić do domu. Franciszek Janicki połączył działalność w Armii Krajowej z codziennymi czynnościami – został kierownikiem tartaku w Puszczy Kampinoskiej, gdzie pomagał AK-owcom. Z jego tartaku pobierali drewno także mnisi ojca Maksymiliana Marii Kolbego do funkcjonowania Klasztoru w Niepokalanowie, gdzie dawano schronienie rannym i poszukiwanym. Franciszek Janicki przeprowadził przez Puszczę Kampinoską, przebijające się w stronę Warszawy, armie gen. Wiktora Thommée i Tadeusza Kutrzeby. 24 kwietnia 1943 r.