Maska Czerwonego Moru () – amerykańsko-brytyjski horror z 1964 roku w reżyserii Rogera Cormana na podst. noweli o tym samym tytule i noweli Żabi Skoczek Edgara Allana Poe oraz opowiadania Tortura nadziei Auguste’a Villiersa de L’Isle-Adama.
Siódma z ośmiu adaptacji filmowych Edgara Allan Poego autorstwa Rogera Cormana, zrealizowanych przez American International Pictures.
Fabuła Gdzieś w średniowiecznych Włoszech staruszka spotyka człowieka w czerwonej szacie tasującego karty tarota. Mówi kobiecie, że niedługo jej ziomkowie zostaną wyzwoleni. Do jej wioski przybywa orszak władającego tymi ziemiami okrutnego księcia Prospera. Chcąc upokorzyć wynędzniałych wieśniaków, zaprasza on ich na biesiadę organizowaną dla szlachty. Gdy dwaj chłopi Gino i Ludovico stawiają się Prosperowi, ten skazuje ich na śmierć. Córka Ludovica i narzeczona Gina – Francesca prosi o litość Prospera, który każe jej wybierać kogo ma oszczędzić. Prospero z trwogą odkrywa, że staruszka zaraziła śmiertelną zarazą znaną jako Czerwony Mór – jego ofiary w stanie agonalnym wydzielają z ciał krew zamiast wody.