Leon Szymański (ur. 1 stycznia 1892 w Toruniu, zm. jesienią 1939 rozstrzelany przez Niemców w lasach podtoruńskiej Barbarki) – bajończyk i hallerczyk, ogrodnik, społecznik i bibliotekarz z Podgórza i Torunia, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys mały|Kamienica, w której mieszkał Leon Szymański (Podgórz) Urodził się w katolickiej rodzinie urzędnika pocztowego Antoniego i Magdaleny z d. Głownia. W Pawlikowicach, w pobliżu Wieliczki, ukończył szkołę ludową prowadzoną przez oo. michalitów. Został absolwentem szkoły ogrodniczej w Tarnowie, otrzymał stypendium za dobre wyniki w nauce. Wyjechał w podróż po Europie (do Szwajcarii, Francji i Anglii), by zapoznać się z osiągnięciami w ogrodnictwie. Wybuch I wojny światowej zastał go w Paryżu. Poznał tam m.in. Polaków emigrantów skupionych wokół powieściopisarza Wacława Gąsiorowskiego i rodzeństwa Marii i Władysława Zamoyskich. Walczył w polskiej armii w ramach francuskiej Legii Cudzoziemskiej. Współtworzył powstały w sierpniu 1914 r. z polskich ochotników do armii francuskiej niewielki polski legion (właściwie tylko kompanię). Od miejsca sformowania (w Bayonne) nazywano jego żołnierzy bajończykami (zostali wcieleni do 2. Pułku Marszowego w ramach 1. Pułku Cudzoziemskiego, jako 2. kompania Batalionu C). Był współfundatorem pierwszego paryskiego sztandaru bajończyków.