Janina Mieczyńska, właśc. Janina Mieczyńska-Lewakowska (ur. 26 listopada 1888 w Warszawie, zm. 29 listopada 1981, tamże) – tancerka, choreografka, pedagożka, rektor Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej z siedzibą w Łodzi (1954–1955).
Życiorys Mieczyńska ukończyła szkołę średnią, a także studia z malarstwa i rysunku w Warszawie. Następnie uczęszczała na zajęcia w warszawskim Zakładzie Gimnastyki Szwedzkiej Heleny Kuczalskiej, a później słuchaczką Instytutu Rytmiki i Umuzykalnienia Emila Jaques-Dalcroze’a w Genewie i Hellerau pod Dreznem. Ponadto brała udział w letnich kursach w Dreźnie, Monachium, Berlinie, które prowadziła Mary Wigman, w Salzburgu prowadzony przez , a w Laxenburgu przez i Christine Baer-Frisell. W 1912 po ukończeniu nauki założyła szkołę Rytmiki i Plastyki w Warszawie, przekształconą w 1913 w filię Instytutu Jaques-Dalcroze’a, pod jej kierunkiem.
W latach 1915–1918 przebywała w Moskwie, gdzie studiowała w klasie fortepianu w Instytucie Muzycznym A.G. Szora, a także uczyła się w Szkole Tańca Artystycznego . Ponadto uczyła rytmiki w filii Instytutu Dalcroze’a w Moskwie.