thumb|250px|Bazylika mniejsza Grobu Bożego w Miechowie przy dawnym klasztorze bożogrobców 200px|thumb|left|Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Nysie przy dawnym klasztorze bożogrobców thumb|250px|Bazylika mniejsza Ducha Świętego oraz kaplica Grobu Bożego w Przeworsku przy dawnym klasztorze bożogrobców thumb|200px|left|Kościół św. Jana Chrzciciela w Gnieźnie przy dawnym klasztorze bożogrobców Kanonicy Regularni Grobu Bożego (CSsSH) (), pot. bożogrobcy – rzymskokatolicki zakon kanoników, osób duchownych, wywodzący się z założonej w 1099 r. przez Gotfryda z Bouillon kapituły, utworzonej celem sprawowania liturgii w Bazylice Grobu Świętego w Jerozolimie oraz otaczania opieką duszpasterską pielgrzymów; towarzyszyła im grupa krzyżowców mających zapewniać świątyni zbrojną ochronę. Zakon istniał do XIX wieku.
Tradycje Kanoników Regularnych Grobu Bożego w czasach współczesnych kultywuje Zakon Rycerski Grobu Bożego w Jerozolimie, zrzeszający osoby świeckie i duchowne, zawsze ściśle związany z Kanonikami Regularnymi Grobu Bożego. Współcześnie poza terenem Polski działa również rzymskokatolicki zakon , pierwotnie żeńska filia zakonu bożogrobców.