Środkowy maszt był dodany na etapie prób morskich i służył jako podstawa do bomów systemu Temperley do załadunku węgla w morzu. „Guichen” posiadał go od lutego 1900 do czerwca 1906 roku, kiedy został złamany i zrezygnowano z niego.
Kadłub był podzielony grodziami poprzecznymi na 17 głównych przedziałów wodoszczelnychTak i pośrednio , jednakże Glock pisze również o 18 grodziach wodoszczelnych, sprzecznie z planami.. Ogółem w kadłubie były 84 pomieszczenia wodoszczelne. Na większości długości – pod 14 przedziałami ciągnęło się dno podwójne. Dno natomiast z zewnątrz nie miało miedzianego obszycia, stosowanego na okrętach przewidzianych do stałej służby w koloniach.
Wyporność normalna okrętu wynosiła po zbudowaniu 8281,9 ton (8151 ton angielskich)Wyporność normalna 8291,9 ton według (zaokrąglona w dół 8291 t według ). Spotykana jest wartość 8151 ton (, ), odpowiadająca przeliczeniu jej w długich tonach. Zaokrąglona wartość 8300 ton według . Długość okrętu wynosiła 133 m, zarówno całkowita, jak na linii wodnej i między pionami.