Głównym elementem wyróżniającym sylwetkę były dwie rozsunięte pary kominów. Kadłub był dosyć pękaty na śródokręciu i ostro zakończony w kierunku dziobu i rufy w celu rozwijania dużych prędkości. Burty miały natomiast silne pochylenie dośrodkowe. Dziobnica była pionowa, co stanowiło po raz pierwszy odejście od charakterystycznych dziobnic taranowych w formie pługa wcześniejszych krążowników francuskich, por. . Forma części dziobowej powodowała jednak intensywne zabryzgiwanie mostka podczas marszu z większymi prędkościami, co częściowo jedynie poprawiono podczas prób morskich. Rufa była wcięta w górnej części, schodząc do wody w formie spłaszczonej litery S, a bezpośrednio pod jej końcówką był ster. Na zewnątrz na rufie znajdowała się galeryjka kapitańska. Według niektórych autorów, sylwetka krążownika z jego rozmieszczeniem kominów mogła z daleka przypominać niemieckie statki pasażerskiePodaje tak , sugerując celowe upodobnienie sylwetki do statków pasażerskich, jednakże według , w momencie rozpoczęcia budowy na świecie istniał tylko jeden taki czterokominowy liniowiec pasażerski („Kaiser Wilhelm der Große”). Na początku okręt wyróżniał się też posiadaniem trzech masztów: na niewielkiej nadbudówce dziobowej, pośrodku śródokręcia i na rufie.