Człowiek-cień W styczniu 1944 roku Deutsche Propaganda-Atelier (DPA) rozpoczęła kampanię „Schattenmann”. Anonimowy męski cień w kapeluszu towarzyszył ludności podczas codziennego życia. W jego anonimowości tkwiła jego oryginalność, bowiem czy to w transporcie publicznym, fabryce, sklepie, na przystanku czy w restauracji – szpieg czaił się wszędzie i każdy bezwiednie mógł zostać zdrajcą. Człowiek-cień stał się symbolem szpiegostwa, sugerując wszechobecne zagrożenie ze strony agentów i szpiegów.
Efekty Niemieckie plakaty antyszpiegowskie były częścią rządowej propagandy wytrwałości, wykorzystywanej do wciągania cywilów w wojnę, a także środkiem wojny psychologicznej, aby trzymać ludzi w ryzach poprzez odstraszanie, nieufność i strach przed donosem oraz przed niepowodzeniami politycznymi. Nazistom zależało również na przeniesieniu swojej odpowiedzialności za niepowodzenia w toczącej się wojnie na front wewnętrzny. Wyrazy wątpliwości co do niemieckiego „ostatecznego zwycięstwa” były również surowo karane jako defetyzm.