Henry Richardson Labouisse (ur. 11 lutego 1904 w Nowym Orleanie, zm. 25 marca 1987 w Nowym Jorku) – amerykański dyplomata, m.in. ambasador USA w Grecji, dyrektor Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF).
Życiorys Urodził się 11 lutego 1904 r. w Nowym Orleanie, w Luizjanie. Ukończył w 1926 r. studia prawnicze I stopnia na Uniwersytecie Princeton i w 1929 r. II stopnia na Uniwersytecie Harvarda. Pracował jako prawnik w Nowym Jorku na Manhattanie do 1941 r., kiedy podjął pracę w Departamencie Stanu USA. Odegrał znaczącą rolę w tworzeniu planu Marshalla dla powojennej Europy.
W latach 1948–1949 był koordynatorem zagranicznej pomocy z ramienia Departamentu Stanu, a w okresie 1954–1958 szefem Agencji Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim na Bliskim Wschodzie (United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East, UNRWA), przyczyniając się do poprawy standardu życia palestyńskich uchodźców.
W 1960 r. został specjalnym doradcą sekretarza generalnego ONZ, Daga Hammarskjölda, działając aktywnie podczas kryzysu kongijskiego (1960–1965).
W 1961 r. prezydent John F.