Redagował wówczas czasopismo „Schaffen und Schauen”. Kauder podczas II wojny światowej, jesienią 1939 został pełnomocnikiem Haupttreuhandstelle Ost – niemieckiego Głównego Urzędu Powierniczego ds. Wschodu, od którego dostał polecenie przejęcia inwentarza ksiąg polskich w powiecie katowickim. 14 grudnia 1939 został wicedyrektorem naczelnym Górnośląskiej Biblioteki Państwowej w Katowicach, w 1942 zaś został jej dyrektorem. W 1942 został także dyrektorem oraz dyrektorem Biblioteki Miejskiej w Katowicach oraz kierownikiem Państwowej Poradni Bibliotecznej, któremu podlegało 1050 bibliotek dla dorosłych i 2167 bibliotek szkolnych w rejencji katowickiej. W 1944 Kauder został wcielony do Luftwaffe, a w 1945 dostał się do niewoli brytyjskiej. Po uwolnieniu w 1946 pracował m.in. przy budowie elektrowni w Gerlos w dolinie Zillertal oraz przy wyrębie lasów. W 1949 dostał pracę w chemicznym przedsiębiorstwie „Vereinigte Färberei-AG” w Reutte, z czasem osiągając stanowisko kierownicze. W 1951 uzyskał obywatelstwo austriackie. W 1954 został dyrektorem w Herne, od 1957 kierował także główną biblioteką miejską w Herne. W 1965 przeszedł na emeryturę. Zmarł 2 lipca 1985 roku w Zirl.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Viktor Kauder · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.