Wzorowany jest on na zegarze zaprojektowanym przez Jana Baranowskiego. Składa się z mosiężnego gnomonu, tarczy z białego marmuru i posadowiony jest na przedwojennym postumencie z różowego marmuru.
Architektura i wnętrza Budynek został zorientowany względem istniejącego budynku cieplarni ogrodu botanicznego, a nie stron świata (odchylenie o 8 stopni), co negatywnie wpływało na obserwacje wykonywane w początkowym okresie (astronomiczno-geodezyjne). Na dachu umieszczono dwa pawilony zakończone kopułami obserwacyjnymi. Budynek ma formę wydłużonego prostokąta podzielonego na pięć (prawie symetrycznych) części. Skrajne części sięgają tylko pierwszego piętra i zakończone są tarasami. Pierwotnie część środkowa mieściła postument pod instrumenty obserwacyjne o przekroju 17 × 3 łokci, wykonany z ciosów kamiennych (spawanych ołowiem) i dochodzący do drugiego piętra. Pod zachodnią kopułą znajdował się mniejszy postument sięgający trzeciego piętra. Każdy z postumentów był niezależny od konstrukcji budynku (a także drewnianej podłogi sali południkowej), dzięki czemu drgania budynku nie przeszkadzają w obserwacjach. Pod wschodnią kopułą był nieduży filar osadzony na wzmocnionym sklepieniu. W południowej elewacji znajduje się ryzalit.