Budynek charakteryzuje się pałacowymi elewacjami. Dwie dolne kondygnacje mają jońskie pilastry, okna bez obramień i boniowane pasy. Dwie wyższe kondygnacje mają korynckie pilastry, okna z obramieniami i gładką płaszczyznę. Na poziomie drugiego piętra są cztery otwarte tarasy po jednym na każdą elewację. Wejście jest w formie portyku z kolumnami i półkolumnami jońskimi. Pierwotnie ważnym elementem były wąskie szczeliny obserwacyjne w centralnej części budynku: w trzech dużych oknach (iluzjonistycznych; na elewacji północnej i południowej) oraz trzy w dachu. Szczeliny te były zorientowane zgodnie z południkiem, więc niezgodnie z osiami budynku. Szczeliny w dachu były także wykonane w czasie przebudowy z lat 1870–1871. Pierwotnie dach w części środkowej był wyraźnie niżej niż mur, więc górne części elewacji były attykami. Obecnie są dwie klatki schodowe: dwubiegowa w części zachodniej i trójbiegowa w części wschodniej (wraz z windą).

Kopuły obserwacyjne od lat nie są używane do swoich pierwotnych celów, a pełnią jedynie funkcję dekoracyjną. Wnętrze budynku nie jest udostępnione do zwiedzania.