Współpracował z czasopismem „Forma” redagowanym przez Karola Hillera i Stefana Wegnera.

Podczas II wojny światowej Poduszko z powodu złych warunków materialnych oraz choroby podupadł na zdrowiu, tracąc znaczną część dorobku artystycznego i zaprzestając pracy artystycznej. Po wojnie powrócił do malowania, jednocześnie pracując w Pracowni Urbanistycznej Prezydium Rady Narodowej miasta Łodzi. W tym okresie wyjeżdżał również w Sudety i Beskid Śląski na kuracje, dzięki czemu w latach 1948–1954 powstał cykl dzieł zatytułowany „Krajobraz śląski”, reprodukowany na pocztówkach wydanych przez Spółdzielnię Wydawniczą „Poziom”.

Należał do Zarządu Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Łódzkiego, którego był współzałożycielem. Był również członkiem grupy malarskiej „Start” i grupy „Zachęta” (od 1957).

Jego obrazy znajdują się w Galerii Piotra Uznańskiego w Łodzi, Muzeum Okręgowym w Sieradzu, Miejskim Muzeum Historii i Sztuki im. Juliana i Kazimierza Bartoszewiczów w Łodzi, zbiorach Ministra Kultury, Muzeum Okręgowym w Toruniu, Muzeum Narodowym we Lwowie, oraz innych muzeach w Polsce, Ukrainie i Rosji.

Życie prywatne Poduszko był synem tokarza kolejowego – Grzegorza Poduszki i jego żony – Eufrozyny.