Jego żoną była Zinaida z domu Kibardin.
Został pochowany na cmentarzu prawosławnym na Dołach.
Malarstwo Poduszko malował niemal wyłącznie pejzaże – przedstawiały głównie krajobraz Wołynia, Podola, a także Łodzi i okolic oraz Śląska. Stosował technikę olejną oraz akwarele – tworzył dekoracyjne plamy barwne i uproszczenia motywów naturalnych W jego dorobku artystycznym znajduje się ponad 1000 prac. Do najbardziej znanych należą cykle: „Step”, „Do domu”, „Zachód słońca”, „W stepie”, „Chutor”, „Zachód słońca”, „Na pastwisku”, „Obóz Czumacki”, „Wioska stepowa”, „Wieczór na stepie”, „Pola zbożowe”, „Wiatraki”, „Orka”, „Nad Dnieprem”, „Hajdamacy jedzą obiad”, „Stary Młyn”, „Krajobraz śląski”, „Ziemia łódzka”, a także obrazy „Hucuł ze stadem o świcie” (1917) i „Zakarpacki krajobraz z domami” (1917).
W latach 1908–1909 brał udział w wystawach Stowarzyszenia Artystów Kijowian. Następnie wystawiał swoje prace we Lwowie (w 1924), razem z i Wasylem Kryżaniwskym, jak również w Krakowie, Warszawie (na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych), Łodzi (w Miejskiej Galerii Sztuki), Lublinie i Poznaniu. Jego obrazy były również prezentowane m.in.