Autor niepewność towarzyszącą pracy filozofa, a także myślenie, które w jego opinii jest pracą błądzenia w języku, wiąże z niepewnością błądzenia tych, którzy nie mają już domu. Poszukiwanie domu zyskuje zatem w eseju podwójne znaczenie: jako poszukiwanie schronienia dla egzystencji oraz jako poszukiwanie nowego języka dla nowych zjawisk zachodzących na granicach Europy. W ten sposób figura uchodźcy zyskuje wymiar głębszy niż tylko społeczno-polityczny, a kryzys związany z wydarzeniami na południu Europy staje się nierozerwalnie związany z kryzysem języka.

Perspektywa mikro, czyli człowiek, jego dom i stosunek wobec gości, przeplatają się w eseju z perspektywą makro, w której Dobrosław Kot porusza kwestie europejskiej polityki (strzeżenie granic vs otwartość), państw i narodów oraz praw człowieka i praw obywatela.

Zawartość Esej składa się z pięciu rozdziałów poprzedzonych Wprowadzeniem i zakończonych Wyprowadzeniem.

Część 1: Kryzys