Rozdział rozpoczynają pogłębione rozważania poświęcone pojęciu „kryzys”, który pojawił się w języku publicystyki i polityki w odniesieniu do masowej migracji ludności rozpoczętej w 2015 r. Dobrosław Kot pokazuje niejednoznaczność tego słowa, co do którego nie ma pewności, czy wiąże się z sytuacją uchodźców pozbawionych domu, czy z europejskim kryzysem humanitaryzmuD. Kot, Tratwa Odysa, Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2020, s. 21-25., czy może jest czymś nierozerwalnie związanym z nowoczesną koncepcją państwaD. Kot, Tratwa Odysa, Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2020, s. 38.. Ta część zawiera także pytania o właściwość używania terminu „uchodźca” wobec osób przybywających do Europy.

Część 2: Opowieści

W tym rozdziale, aby zrozumieć kwestię „uchodzenia”, autor prowadzi rozważania w odniesieniu do historii biblijnego Abrahama, który wyruszył w nieznane, oraz mitycznego powrotu Odysa w rodzinne strony. Skupia się na kwestii ukrywania i ujawniania tożsamości, w napięciu między nimi szukając protoplasty uchodźcyD. Kot, Tratwa Odysa, Słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2020, s. 78.. Wskazuje, że zarówno w greckich mitach, jak i w opowieściach biblijnych nomadyczność i uchodzenie jest permanentnym stanem wielu bohaterów, np.