Być może miał pewne problemy z reżyserowaniem aktorów”.
W związku z niedawnym sukcesem brytyjskiego Draculi (1958) Terence’a Fishera wytwórni Hammer Film Productions, Bava zdecydował się na nakręcenie horroru. Horror nie był poważanym gatunkiem we włoskiej kinematografii i poza ledwie kilkoma tytułami do 1960 roku nie powstał praktycznie żaden film z tego gatunku, głównie dlatego że włoska cenzura ściśle kontrolowała ukazywanie na ekranie „gwałtownych motywów i przerażających obrazów”.
Scenariusz i preprodukcja „Mój ojciec bardzo lubił literaturę rosyjską, zwłaszcza dzieła Gogola, Lwa Tołstoja i Fiodora Dostojewskiego, których zebrane dzieła szczycił się czterokrotnym przeczytaniem”. – Lamberto Bava Bava postanowił oprzeć swój projekt na opowiadaniu Wij autorstwa ukraińskiego pisarza Nikołaja Gogola, opublikowanym po raz pierwszy w 1835 roku w zbiorze Mirgorod. Historia opowiada o spotkaniu grupy studentów ze starą wiedźmą, która potrafi przemienić się w piękną kobietę. Śmierć wiedźmy przywołuje wija, przywódcę gnomów o żelaznej twarzy i oczach zdolnych do przenikania dusz, pokrytych ciężkimi powiekami, które zwisają do ziemi. Bava często czytał tę historię swoim dzieciom, aby je uśpić.