Pierwszy szkic scenariusza, czterostronicowy treatment zatytułowany Il Vij, jest datowany 1 września 1959 i ściśle podąża za oryginałem Gogola. Przenosząc akcję do współczesnych czasów, opowiada historię młodego małżeństwa, które natrafia na opuszczony kościół i spotyka starca, który opowiada im historię córki setnika, która w nocy przemieniała się w wiedźmę, aby nękać filozofa, co kończy się pobiciem jej na śmierć. Nieumarła wiedźma następnie apeluje do wija, aby wymazał duszę filozofa z jego ciała. Pod koniec opowieści okazuje się, że małżeństwo jest reinkarnacją filozofa i wiedźmy, która deklaruje, że będzie go nawiedzać na zawsze. mały|lewo|Ilustracja z rosyjskiego wydania Wija z 1901 roku przedstawiająca tytułowego wija i gnomy. Santi uznał scenariusz Bavy za niezadowalający i zatrudnił głównego scenarzystę Galatei – Ennio De Conciniego, który był współautorem obu filmów z Herkulesem oraz Bitwy pod Maratonem, aby pomógł reżyserowi przekształcić jego koncepcję w odpowiedni scenariusz. Według Sergio Leone, De Concini „o wiele lepiej radził sobie z improwizacją historii na żywo przed producentami, niż spisywaniem ich”, co w połączeniu z jego bardzo aktywnym okresem scenopisarskim w latach 1958–1960, skłania do przekonania, że udział De Conciniego w scenariuszu ograniczył się jedynie do wniesienia pomysłów które ukształtowały.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Maska szatana · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.