Fritz-Hubert Gräser (ur. 3 listopada 1888 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 4 października 1960 w Getyndze) – niemiecki generał, uczestnik agresji na Polskę i Francję oraz ataku na Związek Radziecki, dowódca 4 Armii Pancernej.
Życiorys Karierę wojskowa rozpoczął w armii niemieckiej wstępując 28 lutego 1907 roku do Pułku Grenadierów „Prinz Carl von Preußen” (2. Brandenburgia) nr 12 jako chorąży. Awans na podporucznika otrzymał 27 stycznia 1908 roku. Od 1 listopada 1912 roku pełnił funkcję adiutanta, a po wybuchu I wojny światowej wraz z pułkiem uczestniczył w działaniach bojowych na froncie zachodnim. Stopień porucznika otrzymał 8 listopada 1914 roku. Adiutantem pułku był od 20 czerwca 1915 roku. Następnie, 16 września 1915 roku został dowódcą 9 kompanii pułku w którym służył. Podczas walki 29 września 1915 r. został ciężko ranny kulą w głowę i trafił do szpitala. Po rekonwalescencji został skierowany na szkolenie sztabu generalnego do wysokiego dowództwa armii von Mackensena i wkrótce potem 18 grudnia 1915 roku awansował na kapitana. Następnie od 14 czerwca 1916 roku Gräser został przydzielony do sztabu generalnego Grupy Armii Pflanzer-Baltin i Erzherzog Karl na froncie wschodnim. 1 listopada 1916 roku został przeniesiony do Sztabu Generalnego 41 Dywizji.