Trzy miesiące później został przeniesiony do Sztabu Generalnego Cesarsko-Królewskiej Grupy Armii Arcyksięcia Józefa. Pozostał tu do grudnia 1917 roku. W maju 1918 roku Gräser objął stanowisko pierwszego oficera sztabu generalnego w Sztabie Generalnym 1 Dywizji Rezerwowej.
Po zakończeniu wojny został przeniesiony początkowo do Sztabu Generalnego Naczelnego Dowództwa Armii Północ, a 21 lipca 1919 r. do Wielkiego Sztabu Generalnego. 21 stycznia 1920 roku Gräser został zwolniony z wojska. W kolejnych latach pracował jako właściciel ziemski w Hubertushof koło Reppen, a w latach 1927–1931 był także szefem Motor-Fahrzeug AG we Frankfurcie nad Odrą.
Gräser został 1 listopada 1932 r. przywrócony na stanowisko oficera ochrony ziemi i szefa okręgu West Hornberg, a 1 października 1933 r. mianowany dowódcą Wehrkreisbezirkskommando Frankfurt. Wraz z awansem na majora w dniu 1 maja 1934 roku został reaktywowany do czynnej służby wojskowej, a Gräser został początkowo przydzielony do 8 pułku piechoty. W dniach od 17 lipca do 14 września 1934 r. odbył kurs szkoleniowy dla reaktywowanych oficerów w Döberitz i 1 października 1934 r. został dowódcą I batalionu pułku piechoty Crossen.