Dyskurs oznacza tu procedurę argumentacyjną, która ujawnia się w filozoficznej dyskusji z tekstami i rozmówcami. Ciągłość jest produktywnym nawiązaniem do tradycji filozoficznej. Postawa otwartości jest tym, co w ogóle umożliwia produktywną argumentację. Gdy uczestnicy dyskursu przyznają, że dysponują jedynie „możliwie dobrze uzasadnionymi spostrzeżeniami / wglądami”Martens 2003 ↓, s. 18., to dopiero wtedy, z bazy uzyskanej osobiście lub z tradycji, może obudzić się coś nowego, co jednak zawiera w sobie te podstawyMartens 2003 ↓, s. 16–19..
Nawiązując do modelu wielostopniowego, Martens krytycznie podchodzi do koniecznego wykorzystywania i odnoszenia się do tekstów filozofii akademickiej w trakcie zajęć. Stąd też widzi on „nadmierną specjalizację akademicką” jako hamującą „możliwie szeroką praktykę filozofowania w procesach wychowania i edukacji w szkole.”Martens 2003 ↓, s. 24.
Forsowana przez nauczycieli i społeczeństwo teza, jakoby celem filozofii było zmienianie osobowości, albo żeby miała służyć jako pomoc życiowa, jest przez Martensa odrzucana. To mija się z rzeczywistością zajęć szkolnych;