Mikrusek karłowaty (Microcebus myoxinus) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny lemurkowatych (Cheirogaleidae). Należy do mniejszych przedstawicieli swego rodzaju. Na głowie ma charakterystyczną białą plamę między oczami i ciemniejsze znaczenia za nimi. Grzbiet jest cynamonowy, brzuch żółtobrązowy do bladoszarego. Ciało kończy długi ogon. Opisany przez Petersa w XIX wieku, gatunek synonimizowano z mikruskiem myszatym, a później wskrzeszono na podstawie badań innych osobników. Tryb życia został słabo poznany. Żyje na zachodzie Madagaskaru w suchych lasach, spotykano go też w mangrowcach. Aktywny nocą. Narażony na wyginięcie.
Budowa thumb|left|Na rycinie Friedricha Spechta z 1888 Mikrusek karłowaty należy do najmniejszych mikrusków. Schwitzer et al. podają następujące wymiary zwierzęcia: głowa i tułów mierzą od 12 do 13 cm; ogon jest dłuższy, osiągając 14–15 cm; masa ciała wynosi 42 g bądź 49,0 ± 6,32 g. Jest większy od najmniejszego z naczelnych mikruska malutkiego (odpowiednio 9–9,5 cm, 13–14 cm, 31 g), ale znacznie ustępuje choćby ważącemu 60 g mikruskowi myszatemu.