Podosoma samca jest szersza, o bokach w zarysie wypukłych, samicy zaś węższa, o niemal równoległych w obrysie bokach. U samicy podosoma jest cała poprzecznie rowkowana, u samca natomiast obszar pośrodku grzbietu przed wysokością trzeciej pary odnóży jest gładki i wyniesiony, tworząc tarczę podosomalną. Na spodzie podosomy leżą cztery pary płytek epimeralnych; u samca płytki te są słabo zaznaczone, ku środkowi zanikające; u samicy są lepiej rozwinięte, płytki danej pary stykają się ze sobą pośrodkowo, a w przypadku pary ostatniej nawet zlewają się w części tylnej. Odnóża występują w liczbie czterech par. Spośród ich ruchomych członów drugi ma ostrogę tylno-brzuszną i nabrzmiałość tylno-boczną, a ostatni parę pazurków o lekko odgiętych trzonach, rozdwojonych wierzchołkach i dużych, odgiętych ku tyłowi ostrogach. W przypadku stóp pierwszych dwóch par odnóży na stronie grzbietowej obecny jest solenidion. Samiec ma na wierzchu podosomy dwie pary guzków grzbietowych, szczeliniasty otwór płciowy, położony nad jasnym, owalnym westibulum na wysokości pierwszej i drugiej pary odnóży, oraz edeagus o długości od 25 do 40 μm, umieszczony na wysokości płytek epimeralnych od pierwszej do trzeciej pary.