Nasada edeagusa jest nabrzmiała, a jego osłonka szeroka.
U samicy wulwa leży tuż pod tylną krawędzią ostatniej pary płytek epimeralnych i ma postać podłużnej szczeliny o długości od 13 do 15 μm. Opistosoma jest wydłużona, u samca zwęża się od podstawy do tępego wierzchołka, u samicy jest niemal rurkowata i nieco zwężać się ku zaokrąglonemu szczytowi zaczyna dopiero w ostatniej ćwiartce długości. Powierzchnia opistosomy jest poprzecznie rowkowana, a w części przednio-grzbietowej opatrzona parą guzków. U obu płci występuje narząd opistosomalny. U samca ma on szeroko poprzeczny por oraz zesklerotyzowaną inwaginację w postaci rurki zakończonej wrzecionowatym zbiornikiem. U samicy por jest U-kształtny, a inwaginacja błoniasta, palcowata, spłaszczona grzbietobrzusznie.
Stadia rozwojowe Jaja są silnie wydłużone, niemal rurkowate, na przednim końcu stępione bardziej niż na tylnym, pozbawione wieczka. Ich wymiary wynoszą od 135 do 150 μm długości i od 40 do 45 μm szerokości.