Dwunastu myśliwych (Die zwölf Jäger) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1812 roku w pierwszym wydaniu ich zbioru Baśni (tom 1, nr 67).
Treść Pewien królewicz miał narzeczoną, którą bardzo kochał. Pewnego dnia otrzymał wiadomość, że jego ojciec jest umierający i prosi o jego przybycie. Królewicz pożegnał narzeczoną, obiecując rychły powrót i dając jej pierścień. Na miejscu okazało się, że umierający ojciec, zażądał od syna by poślubił inną królewnę. Królewicz przysiągł wypełnić jego wolę i kiedy król umarł – oświadczył się wskazanej przez niego dziewczynie.
Porzucona poprzednia narzeczona była tym wstrząśnięta i załamana. Jej ojciec, chcąc ją pocieszyć, obiecał spełnić jej życzenie. Królewna poprosiła by zatrudnił na dworze jedenaścioro dziewcząt podobnych do niej. Gdy dziewczęta zjawiły się przed nią, królewna zażądała od nich, by przebrały się w stroje myśliwych. Sama również założyła taki strój.
Potem wraz z towarzyszkami, przebranymi w męskie stroje udała się na dwór swojego dawnego narzeczonego, który obecnie był już królem. Zapytała króla, czy nie przyjąłby do służby dwunastu myśliwych.