Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914–1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 267.. 16 października 1919 r. gen. Sīmansons zrezygnował ze stanowiska głównodowodzącego armii łotewskiej, uzasadniając tę decyzję chorobą. W rzeczywistości najprawdopodobniej ustępował pod naciskiem rządu Ulmanisa. Na stanowisku zastąpił go gen. Balodis.
Przeniesiony do rezerwy, od grudnia 1920 r. był członkiem Rady Ministerstwa Obrony, w 1924 r. krótko pełnił obowiązki jej przewodniczącego. W 1925 r. odszedł z armii. Zmarł w 1933 r. i został pochowany na Cmentarzu Braterskim w Rydze.
Przypisy
Kategoria:Łotewscy generałowie Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy łotewskiej wojny o niepodległość (strona łotewska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Pogromcy Niedźwiedzia Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Obrońców Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1933 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Braterskim w Rydze