W roku 1967 pod tym samym szyldem, ale grając w trio i w innym składzie, zdobył II nagrodę konkursu jazzowego w Zurychu. W 1969 roku koncertował z grupą perkusisty Władysława Jagiełły w Szwecji. W skład zespołu wchodzili ponadto: Zbigniew Namysłowski oraz dwaj byli członkowie zespołu Polanie – Piotr Puławski i Wiesław Bernolak. Nie utrzymał się on jednak zbyt długo, ponieważ Namysłowski przeszedł do grupy Czesława Niemena Niemen Enigmatic, zaś Puławski wyjechał do Niemiec, a puzonista przez rok grał w szwedzkim zespole Interpals, w którym grał też Leszek Dudziak, pierwszy perkusista Krzysztofa Komedy. Pod koniec 1969 roku ze względu na kończącą się ważność paszportu, którego Pagart nie chciał przedłużyć, muzyk zmuszony był do powrotu do kraju. Na początku 1970 roku włączył się w wir życia stołecznego środowiska muzycznego. Współpracował z: Big Bandem „Stodoła”, z Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji Studio S1 pod dyr. Andrzeja Trzaskowskiego, ze Studiem Jazzowym Polskiego Radia pod kier. Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego, a także z Ewą Bem, Novi Singers, Bemibemem oraz z zespołami: Janusza Muniaka, Zbigniewa Namysłowskiego (w 1972 wziął udział w nagraniu albumu saksofonisty pt.