Wywiad aliantów oszacował, że na Formozie stacjonowało zwykle około 300 samolotów, około 500 znajdowało się w południowych Chinach i północnych Indochinach, kolejnych 170 w południowych Indochinach, Birmie i Tajlandii oraz 280 w Holenderskich Indiach Wschodnich. Przeszkodą dla aliantów okazała się również pogoda, gdyż w styczniu Morze Południowochińskie jest często nawiedzane przez tajfuny.
Przebieg operacji alt=Zdjęcie przedstawia mapę Morza Południowochińskiego z zaznaczoną na niej trasą 3. Floty Stanów Zjednoczonych w dniach 9-21 stycznia 1945 roku.|mały|Przybliżona trasa 3. Floty Stanów Zjednoczonych
Wpłynięcie na Morze Południowochińskie 3. Flota wypłynęła z Ulithi 30 grudnia 1944 roku. W dniach 3 i 4 stycznia lotniskowce zaatakowały japońskie lotniska na Tajwanie, Okinawie i pobliskich wyspach, próbując uniemożliwić użycie ich, do ataku na siły alianckie w Zatoce LingayenRoyal Navy (1995). War with Japan: Volume VI The Advance to Japan. London: HMSO. ISBN 0117728217, str. 131–132.. Działając na prośbę generała Douglasa MacArthura, w dniach 6 i 7 stycznia flota zaatakowała lotniska na wyspie Luzon. Dzień później admirał Thomas Kinkaid, dowódca 7.