145–152).

Był scenarzystą i organizatorem dużych monograficznych wystaw np.: „Starodruki Biblioteki Uniwersyteckiej”, „Stulecie Pana Tadeusza”, „Jędrzej Śniadecki” (chemik, lekarz), „Gutenberg na tle rozwojowym drukarstwa aż do czasów obecnych”, „Twórczość Adama Mickiewicza” itp. Angażował się w działalność Koła Wileńskiego Związku Bibliotekarzy Polskich. Początkowo jako członek, później wiceprezes, opracowywał i wygłaszał prelekcje z zakresu bibliologii, bibliografii, bibliotekarstwa i historii bibliotek. Za krzewienie czytelnictwa został odznaczony w listopadzie 1938 r. – na wniosek ministra WRiOP Wojciecha Alojzego Świętosławskiego – Wawrzynem Akademickim „za krzewienie czytelnictwa”.. Był członkiem Towarzystwa Bibliofilów Polskich w Wilnie. Już w roku swojego przyjazdu do Wilna zaangażował się w przygotowanie eksponatów na zorganizowaną przez nie wystawę regionalną poświęconą dziejom książki polskiej w Wilnie. W kwietniu 1928 r. przygotował na Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Członków Towarzystwa Bibliofilów Polskich w Wilnie pokaz inkunabułów ze zbiorów Uniwersyteckiej Biblioteki Publicznej. W maju 1929 r. został przewodniczącym Towarzystwa Bibliofilów Polskich w Wilnie, lecz na krótko, bowiem z powodów zdrowotnych musiał ustąpić z tej funkcji. W październiku 1930 r. zastąpił go Ludwik Chomiński. Od 1933 r.