Skłóceni europejscy władcy nie byli w stanie skutecznie przeciwstawić się Mongołom. Nieprzerwanie trwała walka o dominację w Europie pomiędzy cesarzem Fryderykiem II a papieżem Grzegorzem IX. Od południa napierali Saraceni, którzy już na dobre zadomowili się w Hiszpanii. Rosnąca potęga egipskich Mameluków zaczęła zagrażać istnieniu państw łacińskich. Trwały wyprawy krzyżowe i całe chrześcijaństwo na nich właśnie skupiło swoją uwagę. Kiedy wydawało się, że już nic nie jest w stanie uchronić Europy przed Mongołami, nagle w 1242 roku wojska Batu przygotowujące się do szturmu na Triest niespodziewanie wycofały się na stepy nadwołżańskie. Kurier ze stolicy chanów mongolskich, przyniósł bowiem wiadomość o śmierci Ugedeja. Batu wolał więc wrócić do swojej rezydencji Saraj nad Wołgą w Złotej Ordzie, by mieć większy wpływ na wybór nowego władcy. Na Zachodzie jednak o tym nie wiedziano i lada dzień spodziewano się kolejnego najazdu.
O tym, co dzieje się w dalekiej Azji, królowie europejscy i papież wiedzieli niewiele, jednak mogli mieć poczucie zagrożenia.