Dalsze pogłębienie swoich zainteresowań zagadnieniami inżynierii środowiska zarówno od strony teoretycznej, jaki badawczej nastąpiło po przejściu do pracy na Uniwersytecie Opolskim. Uwzględniając sozologiczny, techniczny i diagnostyczny punkt widzenia opracował nowy dynamiczny, sozologiczny model systemu eksploatacji urządzeń oczyszczających gazy odlotowe spełniający wymogi wprowadzanego wówczas w UE oraz Polsce systemu zarządzania środowiskowego. W oparciu o ten model istnieje możliwość, co jest istotne sterowania systemem eksploatacji tych urządzeń, emisją zanieczyszczeń w planowanym przedziale czasu, jak i poziomem ochrony atmosfery. Opracował także sozologiczo-diagnostyczno-menedżerską miarę przeznaczoną do oceny efektywności eksploatacji urządzeń oczyszczających gazy odlotowe.

Prowadził prace naukowe skupione głównie na dwóch kierunkach: badaniach związanych z inżynierią ochrony środowiska oraz trwałością i niezawodnością oraz diagnostyką i budową urządzeń, ze szczególnym uwzględnieniem eksploatacji i systemów eksploatacji urządzeń oczyszczających gazy odlotowe. Zajmował się też badaniem oddziaływania wodoru na właściwości metali.