W latach 60. i 70. towarzyszył na estradzie m.in. Ludwikowi Sempolińskiemu, Adolfowi Dymszy, Marii Koterbskiej i Jerzemu Połomskiemu. Oprócz musicalu, koncertów (także tych poza granicami kraju tj.: Francja, Niemcy, Czechy, Stany Zjednoczone, Bermudy) i programów estradowych (w liczbie 31), tworzonych na zamówienie różnych instytucji artystycznych; komponował również utwory organowe, w tym kościelne. Jako aktor niezawodowy wystąpił w filmach Nikt nie woła i Tarpany w reż. Kazimierza Kutza oraz Jak być kochaną w reż. Wojciecha Jerzego Hasa. W 1984 roku ze względów rodzinnych przeniósł się do Jeleniej Góry, gdzie jeszcze bardziej ujawnił talent wytrawnego organizatora. Był współzałożycielem Jeleniogórskiego Stowarzyszenia Muzyki Jazzowej i Rozrywkowej i Stowarzyszenia Promocji Kultury XXI wieku w Jeleniej Górze. W 1994 roku wziął udział w I Karkonoskim Festiwalu Taperów Filmowych w Karpaczu, kontynuując w ten sposób rodzinną tradycję, ponieważ jego matka podczas studiów zarabiała na życie grając w kinach podkłady muzyczne do niemych filmów.