Teatr bez teatru – niedokończona miniatura dramatyczna Cypriana Kamila Norwida z 1855-1856 roku.
Głównym tematem utworu jest anegdota historyczna z czasów republiki rzymskiej, stanowiąca komentarz autora do zwycięstwa generała Pélissiera we wrześniu 1855 w wojnie krymskiej.
O utworze Utwór powstał zapewne albo na jesieni 1855 albo na początku 1856 i został wraz z przekładem Hamleta przekazany Mieczysławowi Pawlikowskiemu. Starorzymskie motywy tego fragmentu, jak i pewne rozwiązania formalne czynią go bliskim zarówno Norwidowemu tłumaczeniu Juliusza Cezara (dialog obywateli, mowa Żelisława odpowiadająca mowie Antoniusza) jak i miniaturze Słodycz (pochlebstwo pod adresem Pierwszego Obywatela). Natomiast paraboliczność utworu – opowieść o triumfie Pompejusza ma bowiem charakter paraboli domagającej się zestawienia jej z aktualną sytuacją polityczną pod koniec 1855, wiąże go bardzo mocno z napisanym na początku 1856 wierszem Pokój. Tytuł dramatu pochodzi z notatki Norwida dołączonej do przekazanego Pawlikowskiemu rękopisu: (nie skończone) – to miało przedstawiać teatr bez teatru.
Utwór ukazał się drukiem w Pismach zebranych Przesmyckiego w tomie A w 1912. Liczy sobie 47 wersów.