W 1449 roku udał się do Gniezna, gdzie uzyskał pozwolenie na przyjęcie święceń w innej diecezji, później odwiedził także krewnych w Czeszewie i Łeknie. Nieznane są jego losy w dwuletnim okresie pomiędzy datą jego pobytu w Krakowie a wizytą w Gnieźnie, kolejny brak informacji pojawia się około 1450 roku. Wtedy to, według Michała, w drodze powrotnej do Pragi zatrzymał się na kilka dni w Poznaniu, w 1476 roku został jednak oskarżony o to, że około 1450 roku pełnił w tymże mieście funkcję urzędnika sądowego i kata. Po powrocie do Czech rozpoczął naukę na Uniwersytecie Karola. W latach 50. XV wieku miał przyjąć we Włoszech święcenia kapłańskie.
W 1471 roku miał się rzekomo przyczynić do elekcji Władysława Jagiellończyka na króla Czech. W 1474 roku został duchownym w kościele św. Piotra na Wyszehradzie, następnie był kaznodzieją w kościele Tyńskim. Około 1476 roku został proboszczem w kościele św. Idziego w Pradze.
21 sierpnia 1480 roku wraz z trzema innymi księżmi z Pragi został wezwany przed oblicze króla, który oskarżył ich o podburzanie ludności i głoszenie herezji. Następnie wszyscy zostali aresztowani.