Recenzujący film na łamach „Głosu Pracy” Andrzej Kołodyński pisał, że „z surowego, rozpisanego na godziny zapisu powszednich zdarzeń wyłania się przejmujący obraz pracy pełnej oddania i odpowiedzialności”. W późniejszych omówieniach podkreślano przede wszystkim krytyczny wymiar dokumentu: niedofinansowana i technologicznie zacofana placówka funkcjonuje w nim wyłącznie dzięki poświęceniu personelu.
W opracowaniach naukowych Szpital bywa wymieniany – obok Murarza i Nie wiem – wśród filmów Kieślowskiego krytycznych wobec reguł rządzących życiem społecznym PRL. Jednocześnie Kaplińska zwracała uwagę, że w Szpitalu, podobnie jak w Pierwszej miłości, wymowa polityczna usuwa się na plan dalszy na rzecz obserwacji człowieka zmagającego się ze swoim losem; lekarze reprezentują tu „męstwo codzienności”, robiąc wszystko, by uratować pacjenta.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy z 1977 roku Kategoria:Polskie filmy dokumentalne Kategoria:Polskie filmy krótkometrażowe Kategoria:Filmy w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego Kategoria:Filmy o lekarzach