Uzbrojenie thumb|Przekrój podłużny i plan kątów ostrzału artylerii głównej Uzbrojenie główne stanowiło dziesięć dział kalibru 149,1 mm (nominalnie 15 cm) P.K. o długości L/45 (45 kalibrów) produkcji Boforsa na podstawie planów Kruppa. Strzelały one granatami wybuchowymi o masie 46 kg, a maksymalna donośność wynosiła 17 800 m. Działa umieszczone były w pojedynczych stanowiskach z maskami pancernymi, o kącie podniesienia lufy od -10° do +30°. Szybkostrzelność wynosiła 5–7 strz./min. Działa rozmieszczone były: dwa obok siebie na pokładzie dziobowym z kątem ostrzału po 193°, po trzy na sponsonach pokładu górnego na każdej z burt z kątami ostrzału od 150° do 162°, oraz dwa w superpozycji na pokładzie rufowym i nadbudówce rufowej, z najszerszym teoretycznym kątem ostrzału 280° dla dolnego i 290° dla górnego działa sekcja Machinery (rysunek). Salwę burtową w ten sposób tworzyło sześć dział, bezpośrednio w kierunku dziobu i rufy teoretycznie mogły strzelać po cztery działa, a w niektórych zakresach kątów kursowych aż siedem dział.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niels Iuel (1918) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.