Lotnictwo dalekiego zasięgu posiadało 66 bombowców oraz około 200 sztuk strategicznych pocisków.
Elementy strategii nuklearnej Federacji Rosyjskiej zostały sformułowane w Koncepcji Bezpieczeństwa Narodowego ze stycznia 2000, Doktrynie Wojennej z kwietnia 2000 oraz w Białej Księdze Obrony z października 2003. Wśród zagrożeń zewnętrznych wszystkie dokumenty wymieniają: próby umniejszenia roli istniejących mechanizmów utrzymywania bezpieczeństwa międzynarodowego, głównie ONZ i OBWE, przez dominację Stanów Zjednoczonych i innych zachodnich państw; próby ignorowania rosyjskich interesów i wpływu Rosji na rozwiązywanie problemów bezpieczeństwa międzynarodowego; wzmacnianie bloków i sojuszy polityczno-wojskowych, szczególnie ekspansję NATO na wschód. Rosyjska broń nuklearna ma odgrywać rolę czynnika odstraszającego agresora. Ma odstraszać nie tylko przed atakiem nuklearnym, lecz także przed atakiem przy użyciu innej broni masowego rażenia oraz zmasowanym atakiem konwencjonalnym. Zakłada ona ograniczone (selektywne) użycie w walce pojedynczych komponentów strategicznych sił odstraszania.
Lądowy komponent triady Strategiczne siły jądrowe mały|RS-24 Yars