Okręty typu Najaden miały gładkopokładowy kadłub, z pokładem wznoszącym się w kierunku wychylonej prostej dziobnicy. Na 1/3 długości znajdowała się nadbudówka dziobowa z mostkiem, a dalej maszt i pojedynczy szeroki pochylony komin. Wyporność standardowa według projektu wynosiła 782 tony, zaś pełna 890 ton. Długość całkowita wynosiła 86,51 m, a na linii wodnej 85 m, szerokość 8,5 m, a zanurzenie 3,25 m. Załoga początkowo składała się z 92 osób, od 1951 roku z 108 osób, w tym 11 oficerów. Okręty były napędzane przez dwie turbiny parowe z przekładniami redukcyjnymi, poruszające dwie śruby. Łączna moc projektowa siłowni wynosiła 24 000 KM (17 647 kW). Projektowa prędkość maksymalna wynosiła 35 węzłów, natomiast faktycznie sięgała 36,3 węzła. Zapas paliwa – mazutu wynosił 100 ton. Zasięg wynosił 1600 mil morskich przy prędkości 17 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 105 mm LvSa o długości L/42 (42 kalibry), umieszczone w stanowiskach z maskami przeciwodłamkowymi na pokładzie na dziobie i rufie. Kąt podniesienia lufy wynosił od -10° do +40°, a donośność do 16 400 m. Strzelały amunicją zespoloną z pociskami o masie 15 kg. Szybkostrzelność dochodziła do 15 strzałów na minutę.