W 1922 zdał egzamin maturalny w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Wilnie. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 199. lokatą. W kwietniu tego roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy II batalionu. Wiosną 1932 został przeniesiony z macierzystego pułku do Korpusu Ochrony Pogranicza. Od 21 marca 1932 do 10 czerwca 1933 dowodził Batalionem KOP „Ludwikowo”. Latem 1933 został przeniesiony do 52 pułku piechoty w Złoczowie na stanowisko dowódcy batalionu. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 37. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 35 pułku piechoty na stanowisko I zastępcy dowódcy pułku.
W kampanii wrześniowej 1939 dowodził rezerwowym 95 pułkiem piechoty. Zmarł 17 września 1953 w Newton Abbot.
Był żonaty, miał córkę Irenę Halinę (ur. 19 czerwca 1926).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1359. – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”..Odznaczenie z dyplomem wysłano 15 grudnia 1932.